Without any post, I did add the pictures from our holiday in croatia (last September) /shock

In the meantime our daughter Tessel has been born, cute and healthy little girl. The divemaster internships are all finished and in the meantime I also got my EFR Instructor rating.

Last December I finally bought a dry-suit, man thats nice

Did some diving under the ice in January that was cool, in both sense of the word. (4C)

My PhD thesis is also finally finished, so with that out of the way I’ll have some more time to dive and post stuff here. I orded soem very nice books about oceanography and marine ecology. Will try and also make a list of the live we find here in our colder dutch waters.

Cause no post here doesnt mean we havent been diving.  Some highlights of the past months:

Live-aboard trip to the Greveling with Scubateam, check the gallery for some nice pictures.

In the meantime we have been very busy with finishing our Divemaster course, running as a DMT used up a lot of free time, but what fun was it to help out with all those nice courses.

In the meantime I have celebrated my 100th dive by doing an evening dive in a drysuit. Took some time to get the hang of it, but what a joy is it to stay warm (and dry if dont have any leaks).

Since then we spend another week of diving in Selce, Croatia. Diving center Mihuric arranged everything great again.

In the gallery some of the pictures we made can be seen. What a joy is it to take pictures with our new G9. RAW just gives so much more flexibility with the colours afterwards.

The winter is finally disappearing and the first two dives in the Dutch water have been made already.

The first dive of the season was on eastern sunday, we managed to stay under for about 25 min in the Maarsseveense Plassen. The watertemperature was at the time 5C at the surface. When we got out of the water it started to snow !

Last week it was much better with a  water temperature of 9C at the surface and at depth around 7C, but the sun was shining and it almost felt like it was 20C. So much nice when you have to get out the cold wetsuit.

In the meantime we’re still busy with completing the divemaster course. Motto of that course, knowing how to preform a skill doesn’t mean you are able to do it at demonstration level !

It has been a great experience that Jess nor I shall soon forget.

At the moment I’m rather groggy as I hardly had any sleep on the plane, but keep an eye out on the gallery as in the upcomming days more pictures will be put online.

The first batch of cenote photos are online now. Some more image tweaking is in the process, but it is a job that takes a little more time than expected as most photos turned out very dark, nevertheless there are some amazing shots there !

tot snel! Peter en Jessamijn

Gisteravond werden we opeens bij elkaar geroepen. Er wordt een reef clean-up gehouden in Mahahual en ze hebben nog duikers nodig. Dus vandaag mag ik naar het dorp met al m’n spullen om daar rommel van de orkaan te lokaliseren en op te ruimen. Peter heeft jammer genoeg niet goed geslapen en kan dus niet mee. We moeten op tijd op en vroeg weg zodat we zo veel mogelijk kunnen doen. Aangekomen in Mahahual is er niemand om ons te begroeten en lijkt de plaats volledig uitgestorven. We zijn even vergeten dat we in Mexico zijn en dat negen uur betekent dat de eerste mensen pas na 10 uur zullen komen. En dan zijn er natuurlijk nog geen boten… Om 11.30 zijn we dan eindelijk klaar om uit te varen. Het plan is als volgt: Wij nemen de kleine rommel mee in onze mashbag en grote troep wordt opgehezen door de boot. Stel je hier niet te veel van voor: het blijft een klein sloepje met 2 man die heel hard aan een touw trekken. Als wij iets groots hebben gevonden geven we een signaal aan de snorkelaars die ons aan de oppervlakte volgen. Zij laten dan een touw zakken (duiken hiermee even naar 10 meter om het aan ons te geven…) dat wij vastmaken en dan is het trekken geblazen. Ruim 45 minuten laten ligt de boot vol rommel en gaan we terug. Het rif is wel erg beschadigde maar de grote koralen zijn nog steeds in orde. Tijdens de 2de duik zie ik na 5 minuten dat m’n camershuis helemaal volgelopen is met water. er is geen redden meer aan (klein stukje touw tussen de O ring dom, dom ,dom) en ik ben gedwongen om er nog 40 minuten door te duiken. dit is genoeg om 15 minuten te rouwen, 10 minuten te bedenken hoe ik dit aan peter moet vertellen en daarna te bedenken wat voor een camera ik dan zou willen en te genieten van de duik. Met een boot vol rommel varen we weer terug. Iedereen is erg enthousiast over onze hulp en het resultaat van de dag: een volledige vrachtwagen vol met vuilnis, allemaal gevonden op het rif, de laguna en het strand. We worden bedankt en onze foto’s worden genomen voor in de krant. Er worden plannen gemaakt om dit iedere maand te doen wat natuurlijk een goed idee is, maar het blijft Mexico dus eerst zien dan geloven.

Gisteren eindelijk weer gedoken. De plek heet jamie’s jewels en het was de 2de duik ooit op deze plek. Erg mooi en het benoemen van de koralen gaat prima. Wel goed vasthouden op de boot heen en terug want er zijn nog steeds flinke golven. Af en toe is het achtbaaneffect compleet doordat de golven o hoog zijn dat je maag even blijft hangen terwijl de boot al naar beneden gaat.
De rest van de dag hebben we vrij en ’s avonds is er door 2 personen een pubquiz georganiseerd. Sommige vragen zijn hilarisch en ondanks een ernsitg gehandicapt team (wereldvreemde tiener en een slecht engels sprekende mexicaanse) worden we derde. Na afloop van de quiz houd ik het snel voor gezien, engelsen en drank……

Vandaag hebben we een vrije dag en dus even snel het dorp in voor wat boodschappen. Daar aangekomen horen we dat we een neefje hebben Mike Stefan. Zo onwerkelijk dat we hier zitten en niet even langs kunnen gaan. Hopelijk komen er snel foto’s!

Voor het eerst les gegeven op de lagere school in Mahahual. Samen met 2 andere vrijwilligers kregen we de opdracht om ‘greetings’ te leren aan een groep tussen de 7 en 9 jaar oud. Gewapend met tekeningen en een lesplan komen we het lokaal in en worden we voor de leeuwen gegooid. Na een hoop geknutsel (naambordjes maken) beginnen we met Hello, my name is …, What’s your name? Een uur lang spelen we spelletjes en oefenen we engelse zinnetjes. De Kinderen vonden het geweldig en onze grootste beloning was dat we ’s middags in hewt dorp enthousiast in het engels werden begroet door de kids uit onze klas.De volwassenen kwamen zich ’s avonds in grote getalen laten registreren voor de engels lessen die volgende week gaan beginnen.

De terugweg naar onze basis was in een oude nissan die de gaten in de weg maar nouwelijks aankon laat staan de plassen de het formaat van mini cenotes hebben aangenomen na de regen van de afgelopen tijd. Gelukkig zag onze chaufeur hier ook wel de lol van in en tussen het aanmoedigen van de auto (come on baby! you can do it!) Hebben we het over de veranderingen in Mahahual, Dean, de toestand van de weg, het weer in nederland en stopt hij de auto om ons sterrebeelden aan te wijzen. Bij de basis aangekomen blijven we nog even praten en kijken naar vallende sterren tenmidden van een vuurvliegjesdisco. Terwijl de maan opkomt neen we afscheid van elkaar en geven wij een extra fooi omdat de beste man ook weer over de verschikkelijke weg terug moet.